خیبر،خیبریاصهیون-جیش محمدقادمون

«ایثارگری محدود به زمان خاصی نیست»

باز هم ایثار و ازخودگذشتگی دیگر از خطه کردستان و کامیاران ایثارگر پرور

به قلم احمدرضا لطفی

«إنَّمَا الْمُؤمِنُونَ الّذِینَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ یَرْتَابُوا وَجَاهَدُوا بِاَِمْوَالِهِِِمْ وَ أَنفُسِهِمْ فِي سَبِیلِِ اللَّهِ أُولئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ»
مؤمنان واقعی تنها کسانی هستند که به خدا و رسولش ایمان آورده اند،سپس هرگز شک و تردیدی به خود راه نداده و با اموال و جانهای خود در راه خدا جهاد کرده اند؛آنها راست گویانند.

 چند روز پیش یکی از فرزندان کامیاران در عنفوان جوانی متأسفانه دچار مرگ مغزی شد زن،بچه های خردسال،مادر،خواهران،برادران،اقوام و بطور کلی کره خاکی و دنیای فانی را ترک  کرد و به دیار باقی شتافت،این عزیز سفر کرده در خانواده ای پرورش یافت که خلق و خوی ایثارگری و دفاع از ارزشها جزء لاینفک از مرام و منش شان بوده و هست.

دو برادر بزرگوارش با افتخار جراحات ناشی از دفاع از میهن اسلامی در زمان جنگ تحمیلی بر تن دارند و جانباز هستند، سومین ایثار گر از خانواده چنانی زنده یاد فرزاد چنانی است گرچه سن و سالش در زمان جنگ اجازه شرکت در جهاد و ایثار مقابل دشمنان به وی نداد اما این هم نتوانست مانعی شودکه در زمان صلح وآرامش غافل از مقوله ایثار و ایثارگری باشد.

به نقل از خانواده محترمش بارها وبارها عنوان کرده بود،چنانچه قضا و قدرالهی بر این شد با وضعیتی به دنیای دیگر سفر کند که اعضای بدنش قابل اهداء به دیگر هم نوعان باشد به هیچ عنوان دریغ نکنند و مانع نشوند.

خانواده هم به تبع از توصیه های مکرر ایشان با رضایت کامل به وصیت عمل نمودند و در تهران اعضای بدن قابل پیوند این عزیز را به نیازمندان و منتظران ادامه حیات هدیه نمودند.

،فرزاد چنانی های فراوانی داشته  و داریم که با اهداء اعضای بدنشان انسان های فراوانی را از مرگ نجات داده اند و حیاتی دوباره بخشیده اند حالا چندین نفر با ایثار فرزاد چنانی و خانواده اش به زندگی بازگشته اند و نشاط و طراوت در خانواده آنان طنین انداز شده است.

وقتی پیکر نیم شده ی این فرزند ارجمند به کامیاران بازگشت متأسفانه حتی یک نفر از وابستگان و نزدیکان دریافت کننده ی اعضاء همراهش نبودند که قدر ناشناسی متصور شد و بر خلاف آموزه های دینی تعبیر می شود.

با مظلومیت خاصی و بازهم متأسفانه با اندک حضار تشیع و به خاک سپرده شد تشیع پیکر فرزاد عزیز اندکی بعد از تشیع پیکر شهید گرانقدر باتمانی انجام شد و شاید هم همزمانی تشیع علتی بوده باشد برای باشکوه برگزار نشدن مراسم خاکسپاری این ایثارگر، هر چند اینان نهایت ایثار را از خود به جای گذاشته اند و با شکوه  و یا کم شکوه یا بی شکوه برگزار شدن  تشییع شان تأثیری در معامله ای که با خداوند کرده اند و عمل خداپسندانه ای که انجام داده اند نداشته و ندارد.

تشیع با شکوه حداقل تسکین مضاعف بر آلام خانواده اش بود  زیرا خود و فرزندشان با نگاه اخروی بالاترین ایثار را انجام داده و باید این فرهنگ غنی ترویج داده شود  و ماهم مروج نیکی برای آن باشیم تا به یک فرهنگ عمومی تبدیل شود.

از  جمله راههای ترویج فرهنگ ایثار و جهاد زنده نگه داشتن یاد و خاطره ی جهاد کنندگان واقعی است  بی شک با نامگذاری میادین و خیابان های اصلی شهر به نام آنان حداقل هایی است که در حال حاضر می توانیم انجام بدهیم،ضمن اینکه جا دارد از شورای محترم شهر و شهرداری که با نصب بنر در چهار راه اصلی شهر آگاهی بخشی نمودند تشکر و قدردانی بنماییم.

انتظار داریم نام و یاد این فداکارهم به مانند زنده یاد مرحوم ادهم مظفری برای همیشه لقه لقه ی زبانها شود،،ریز علی معروف کتابهای دبستانی با آتش زدن پیراهنش مانع حادثه ی قطار مسافر بری شد و در زمان حیاتش این چنین پرآوازه گشت اما فرزاد چنانی با آتش زدن جگر مادر ،خواهران و دختران دلسوخته اش بعد ازحیات هم قصدمعروف گشتن و  پر آوازه شدن ندارد.

التماس دعا