ای حکام بی غیرت عرب:
آیا وقت دیدار صهیونیستها با شاه بی شرم اماراتی تان دانستید درقدس عرب کشان است؟
به قلم مجتبی باجلانی کامیارانی از نوادگان صلاح الدین ایوبی
کامیاران نیوز: حمله نظامیان ارتش اشغالگر به یک پیرمرد فلسطینی هنگام اعتراض در محکومیت شهرک سازیها در "طولکرم" شمال کرانه باختری را مشاهده میکنید.
حال از حکام بی شرم وبی شرافت عربستان سعودی وامارات متحده عربی که هردو حتی در نامیدن کشورهایشان کلمه عرب را یدک می کشند می پرسیم:
شرم نکردید؟
ای آل سعود بی شرم چگونه به هواپیمای حامل مشتی آدمکش اجازه دادید از آسمان عربستان عبور کند؟
چگونه اجازه دادید سرزمینی را که پیامبررحمت(ص)23 سال تمام برایش خون دل خورد تا از قید کفر از یک سو وقوم یهود از سوئی دیگر رهایی یابدبا ورود این ناپاکان مورد هتک حرمت قرارگیرد؟
آیا این پیرمرد فلسطینی را ندید که چگونه دراوج دلاوری وقهرمانی پرچم فلسطین را بلند نمود وبدان عشق ورزید؟
آیا ندید چگونه چون مشتی درنده برسر و رویش ریختند تا پرچم از دستان مبارکش برگیرند اما گفت جانم دهم اما پرچم ندهم؟
ای حکام بی شرم امارات:
چگونه به خود اجازه دادید خبیث ترین نسل آدم سرزمین مسلمانان اماراتی را نجس کنند؟
وبا افتخار هرچه تمام براین سرزمین پای گذارند؟
چگونه اجازه دادید پرچم این ناپاکان در ابوظبی به اهتزاز درآید درست در زمانی که در فلسطین فرزندان قدس شریف را به بند کشیدند وشکنجه کردند؟
زخمی کردند وکشتند؟
آیا این همه را دیدید واجازه دادید؟
از خدا شرم نکردید؟
از مسلمانان آزاده ی سرتاسر جهان شرم نکردید؟
از این پیرمرد استوار چون کوه هم شرم نکردید؟
مگر شما چگونه انسان هایی هستید؟
چگونه است که صهیونیزم را گرامی داشتید اما عرب مسلمان را آزردید؟
مگر همین شماها نبودید که در بلندگوهای بی شرافتی تان مدام ندای ایتها الامة العربیة المجیده سرمی دادید؟
پس این امت بالاخره کجاست؟
به خدا مرگ بسیار برایتان سزاوارتر است تا این زندگی نکبت بارتان
هرچند مرگ هم شرمنده است که سراغ ناپاکانی چون شما بیاید
چرا که مرگ برای انسان های با شرافت بزرگترین هدیه ی خداوند مهربان است
همزمان با ملاقات نکبت بارتان در ابوظبی جنگنده های این از خدابی خبران به پرواز درآمدند وبه دمشق حمله کردند وتعدادی از فرزندان عرب را به خاک وخون کشیدندوبا افتخار هرچه تمام آن را دربوق وکرنا کردند حال آنکه قبل از این مصالحه هرگاه به سوریه حمله می کردند سکوت مرگ می گرفتند وتحت هیچ شرایطی به گردن نمی گرفتند اما این بار آن هم درست هنگام دیدار در پایتخت یک کشور مسلمان وعربی دمشق را سنگین تر از هربار بمباران کردند وخون فرزندان عرب ریخته؛به شدت رسانه ای کردند.
راستی چرا؟
چون می خواستند به جهانیان بگویند باید ازاعراب اینگونه پذیرائی کرد تا شأن خود را بدانند وپایشان را از گلیم شان بیشتر از این درازنکنند.
عربی که روزگاری به داشتن سردارانی چون عمرابن خطاب افتخار می نمود به سعد بن ابیوقاص؛ مثنی بن حارث شیبانی؛ قعقاع بن عمرو ؛عاصم بن عمرو؛ عبدالله بن معتم؛ شرحبیل بن سمط ؛زهره بن حویه؛جریر بن عبدالله بجلی؛طلیحه؛عمرو بن معد یکرب
